![]() |
źródło: Znak |
Noc wilczycy
(La Moïra. La Nuit de la louve)
tl. Eliza Kasprzak-Kozikowska
tl. Eliza Kasprzak-Kozikowska
Otwarte, 2010
s. 327
978-83-7515-097-1
Wyzwania:
+ Przeczytam tyle, ile mam wzrostu (2,2 cm)
+ 52 książki
Ocena: 7/10
~*~
~*~
Ocena: 7/10
~*~
Gaelię ogarnia wojenna zawierucha. Pękają podwaliny starego porządku.
Alea musi przygotować świat na nadejście nowej ery. Staje na czele niosącej pokój Armii Ziemi. Tymczasem na wilczycę Imalę i jej pobratymców czyha śmiertelne niebezpieczeństwo.
Czy Córka Ziemi zdoła pokonać nikczemnego Maolmòrdhę? Jakie oblicze przyjmie świat, kiedy spełnią się trzy przepowiednie?
Alea musi przygotować świat na nadejście nowej ery. Staje na czele niosącej pokój Armii Ziemi. Tymczasem na wilczycę Imalę i jej pobratymców czyha śmiertelne niebezpieczeństwo.
Czy Córka Ziemi zdoła pokonać nikczemnego Maolmòrdhę? Jakie oblicze przyjmie świat, kiedy spełnią się trzy przepowiednie?
~*~
„Noc wilczycy” to ostatni tom trylogii Mojra.
Alea, Córka Ziemi, kontynuuje swoją misję. Przy pomocy
przyjaciół wypełnia trzy przepowiednie zapisane w Encyklopedii Analnego i na
zawsze zmienia Gaelię. Moc, która była przywilejem wybrańców zanika, wojna staje
się katharsis (oczyszczeniem), a to, co było tajemnicą, przestaje takową być.
Powieść przepełniona jest wszelakimi emocjami: radością,
smutkiem, nadzieją, bólem, trwogą, strachem, wiarą… Jednak, dla mnie,
najważniejszym elementem tej historii, jest jedna podstawowa zasada:
Każdy twój czyn może mieć tylko jedno następstwo. Za
każdym razem, gdy coś robisz, musisz wiedzieć, że ta rzecz pociągnie za sobą
następną [1]
Jest kilka aspektów, które muszę poruszyć. Na początku
aspekt wiary. Przez całą serię przewija się walka między religiami (Mojra i
chrześcijaństwo). Najpierw pokazuje tę lepszą, czyli Mojrę, a później
chrześcijaństwo, jako tę gorszą. Dla mnie, jako wierzącej, jest to trudne do
przyjęcia. Tak naprawdę jest to aspekt sporny.
Koleje, co mi się nasunęło w trakcie czytania to dość
ciekawe porównanie. Jedna z bohaterek, Amina, popada w obłęd po zamordowaniu
swojego męża i droga ta prowadzi do jej śmierci. Czy nie wydaje się to znajome?
Może mała podpowiedź: Balladyna.
Następny to miłość. Sama w sobie nie jest czymś szokującym.
Jednak szokującym może się wydać opisanie stosunku seksualnego między
trzynastoletnią Aleą i o kilka lat starszym Erwanem w książce kierowanej
głównie do nastolatków! Sama byłam w szoku znajdując taką wzmiankę w tejże
historii. Nie wiem czy to było zamierzona przez autora, ale z pewnością
wywołuje w moim przypadku kontrowersję.
Podobnie jest z brutalnością, ukazaną w „Nocy wilczycy”.
Szokuje i to bardzo, autorowi udało się zszokować studentkę! Nie wydaje mi się
to czymś dobrym dla młodych. (A może mi się tylko to wydaje? Może postęp ma na
celu zniszczyć podstawowe prawa, które rządzą światem? Coraz młodsi mają
styczność z brutalnością i seksualnością. Czy to ma być normą? Ja wolałabym, by
moje dziecko w przyszłości natknęło się na tą książkę dopiero w wieku 15-16
lat. Nie wcześniej!)
Ostatnia rzecz, o jakiej chciałabym wspomnieć, to
zakończenie. Było ono przewidujące, główny watek skończył się tak, jak
przewidziałam na początku trylogii, ale… To właśnie „ale” sprawia, że książka ta
jest tak intrygująca. Autor ostatnim zdaniem bardzo mnie zaskoczył. Jedynie, co
mi przychodzi na myśl, by podsumować koniec, to:
Każdy czyn pociąga za sobą konsekwencje [2]
Jako trylogia, nie jest zła. Wartka akcja, ciekawi
bohaterowie, nacechowanie emocjonalne, bardzo mocno zaakcentowane ważne
wartości i idee (miłość, przyjaźń, przeznaczenie), lekki i przyjemny język.
Historia bardzo klimatyczna i przepełniona magią… życia.
Najlepszy tom: 2
Najgorszy: (o dziwo!) 1
~*~
- Bóg jest towarzyszem podróży, którego szukamy, obok którego czasem idziemy, którego możemy zgubić i odwrócić się do niego plecami, ale on zawsze wyciągnie do nas rękę,
- Wiara to nie rzecz, którą się nabywa i chowa do kieszeni. Wiara to walka, którą się prowadzi każdego dnia. To codzienne zwycięstwo.
- A wspomnienia [...] są nieśmiertelne. Nikt ci ich nie odbierze, są twoje na zawsze.
- [...] obiecana miłość? Zniknęła. Sprawiedliwość? Nieosiągalna. A jutro, wieczność? Cóż jest warta wieczność, jeśli człowiek nie potrafi sprawić, by choć te kilka chwil było radosnych? Po co marzyć o raju, jeśli nie potrafi się zbudować szczęścia tu, na ziemi?
~*~
W serii Mojra ukazały się:
Wilczyca i Córka Ziemi // Wojna wilków // Noc wilczycy
___
[1] LOEVENBRUCK H.: Wojna wilków. Otwarte 2010, s. 313.
[2] Ibid.
[2] Ibid.